Ποιους προσβαλλει;

Τα 4/5 των ασθενών με φλεβίτιδα είναι γυναίκες. Ακόμη, οι ευρυαγγείες είναι πιο συχνές σε άτομα με κληρονομικότητα για την εμφάνισή τους από νεαρή ηλικία.

Συνήθως, η ύπαρξη φλεβίτιδας δεν παρουσίαζει σύνδεση με παθογένεια του εν τω βάθει φλεβικού δικτύου. Η αντιμετώπισή της δεν επηρεάζει αρνητικά τις μεγάλες φλέβες κι αρτηρίες των ποδιών.

Η φλεβίτιδα δεν είναι μόνο πρόβλημα αισθητικού χαρακτήρα αλλά και ζήτημα υγείας των ποδιών. Όσο χειροτερεύει,  αρχίζει να δίνει ενοχλήσεις όπως αίσθημα καψίματος, βάρους ή και πόνου.

Η φλεβίτιδα αφορά συχνότερα  γυναίκες με προδιάθεση και οικογενειακό ιστορικό για εμφάνιση ευρυαγγειών από μικρή ηλικία. Επίσης, επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η πολύωρη ορθοστασία, η πολύωρη καθιστική εργασία, τα πολύ στενά παντελόνια, η αλόγιστη έκθεση στον ήλιο, η εγκυμοσύνη και η μεγάλη αύξηση σωματικού βάρους.

Στις προχωρημένες καταστάσεις (κιρσοπάθεια) το ζήτημα είναι αμιγώς αγγειοχειρουργικό.

LASER ΓΙΑ ΦΛΕΒΙΤΙΔΑ

Στις αρχικές μορφές όπου η φλεβίτιδα χαρακτηρίζεται από επίπεδα κόκκινα και μπλε αγγεία η αντιμετώπιση μπορεί να γίνει εντός του δερματολογικού ιατρείου με τη βοήθεια ειδικών λέιζερ.

Τα λέιζερ που διαθέτουμε στο ιατρείο μας είναι δύο ειδών:

NdYag 1075nm για μπλε και χοντρές κόκκινες ευρυαγγείες

Pulse Dye Laser 545nm για λεπτές κόκκινες ευρυαγγείες

Ανάλογα με τον τύπο των ευρυαγγειών χρησιμοποιούμε στην ίδια συνεδρία τους τύπους των laser που επιθυμούμε με σκοπό την στοχευμένη αντιμετώπιση και το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Τα λέιζερ για τη θεραπεία της φλεβίτιδας δουλεύουν με στοχευμένο τρόπο που δεν επηρεάζει γειτονικά όργανα. Τα laser στέλνουν ενέργεια στα αγγεία. Μια διαδικασία «συγκόλλησης» και φρακαρίσματος των τοιχωμάτων των ευρυαγγειών είναι πλέον σε εξέλιξη.

Το αποτέλεσμα είναι το “βούλωμα” και εν συνεχεία η αυτοκαταστροφή των αγγείων σε βάθος περίπου τριών μηνών. Η ασθενής τα βλέπει να «ξεθωριάζουν» σιγά σιγά.

Συνήθως, το καθάρισμα του ποδιού σε ποσοστό άνω του 90% είναι εφικτό μετά περίπου 1-3 συνεδρίες με μεσοδιαστήματα περίπου 1,5 μηνός.

Επίσης καλό είναι να κάνει κανείς τη θεραπεία πριν αρχίσουν τα καλοκαιρινά μπάνια.

Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό το οποίο πετυχαίνουμε στην εικόνα των ποδιών είναι ένα αληθινό instagram effect, που ξαναδίνει την δυνατότητα έκθεσης ενός ποδιού χωρίς αντιαισθητικές ευρυαγγείες.

Όσο πιο νωρίς αντιμετωπίσουμε την φλεβίτιδα με τον σωστό τρόπο τόσο το καλύτερο. Η αντιμετώπιση είναι ολοένα και πιο δύσκολη στα πιο προχωρημένα στάδια. Επιπλέον, η διατήρηση της καλής εικόνας των ποδιών  κι η πρόληψη βαρύτερης εικόνας επιβάλει την τακτική αντιμετώπιση κάθε μελλοντικής επανεμφάνισης.

Το άρθρο Φλεβίτιδα εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

Ένα από τα βασικά μέτρα προστασίας από τον κορωνοïό  (αλλά και την γρίπη καθώς και τις εποχιακές ιώσεις) είναι η τήρηση απλών κανόνων υγιεινής των χεριών μας. Αυτή την επιτυγχάνουμε κυρίως με το τακτικό πλύσιμο των χεριών και την χρήση αντισυλληπτικών διαλυμάτων ή υγρών μαντιλιών καθαρισμού. Σύμφωνα με τις οδηγίες το πλύσιμο των χεριών για να είναι αποτελεσματικό πρέπει να το κάνουμε με τρεχούμενο νερό και σαπούνι για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα. Επίσης τα αντισηπτικά υγρά πρέπει να περιέχουν 60-95% αιθυλικής αλκοόλης.  Συνεπώς η υιοθέτηση αυτής της συνήθειας από το γενικό πληθυσμό έχει αυξήσει κατακόρυφα τα περιστατικά χρόνιας ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής. Και από αυτά το συχνότερο είναι το εκζεμα χεριων ή δερματίτιδα χεριών.

Το νερό, το σαπούνι, καθώς και τα αντισηπτικά υγρά αποτελούν γνωστούς ερεθιστικούς παράγοντες. Η συχνή τους χρήση διαταράσσει το pH του δέρματος, επηρεάζει αρνητικά το μικροβίωμα, και διαβρώνει την «ασπίδα» του δερματικού φραγμού. Αυτό έχει σημαντικές συνέπειες για την υγεία του δέρματος. Το δέρμα αρχικά κοκκινίζει, και η φαγούρα είναι ολοένα και πιο έντονη. Στη συνέχεια κι όσο τα πλυσίματα είναι συνεχή έχουμετην εμφάνιση ξηρότητα και ρωγμών. Η φαγούρα δίνει ολοένα και περισσότερο τη θέση της στον πόνο και το κάψιμο. Συχνά οι ρωγμές αποτελούν πύλη εισόδου μικροβίων, με αποτέλεσμα εμφάνιση επιμολύνσεων.

Ποια μετρα προστασιας ειναι καταλληλα για τη δερματίτιδα χεριών;

Επομένως μαζί με την τακτική λήψη μέτρων καθαριότητας των χεριών ως προστασία από τον κορωνοïό  πρέπει να χρησιμοποιούμε και μέτρα προστασίας της υγείας του δέρματος των χεριών. Εδώ έχουμε ορισμένα χρήσιμα tips:

• Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει ότι για την προστασία από τον κορωνοïό δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούνται διαλύματα και σαπούνια με ισχυρές αντιμικροβιακές ιδιότητες που αλλοιώνουν το pH και το μικροβίωμα του δέρματος. Το πλύσιμο με απλό σαπούνι και νερό υπερεπαρκεί.
• Η χρήση ενυδατικής κρέμας με καταπραϋντικές και ενυδατικές ιδιότητες αμέσως μετά από κάθε πλύσιμο είναι πολύ βοηθητική.
• Πρέπει να κάνουμε χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών κρεμών η τοπικών αντιβιοτικών κρεμών μετά από συνεννόηση με τον δερματολόγο. Η χρήση τους έχει συνήθως συγκεκριμένο θεραπευτικό πλάνο. Η δίχως πλάνο χρησιμοποίηση τους συνήθως δεν έχει τα επιθυμητά θεραπευτικά αποτελέσματα.
• Η χρήση γαντιών κατασκευασμένων από όσο το δυνατόν πιο φιλικά για το δέρμα υλικά μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή συχνού πλυσίματος σε χώρους εργασίας. Ιδανικότερα είναι τα γάντια με εσωτερική βαμβακερή επένδυση. Τα γάντια βινυλίου ή νιτριλίου είναι σαφώς προτιμότερα από τα γάντια που περιέχουν λάτεξ.
• Άτομα με ιστορικό ατοπικής δερματίτιδας πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα την υγεία των χεριών τους καθώς τα συχνά πλυσίματα μπορεί να πυροδοτήσουν έντονη έξαρση ατοπικής δερματίτιδας.
• η ιδιαίτερα διαδεδομένη χρήση μη επεξεργασμένων φυτικών ουσιών απευθείας στο δέρμα με σκοπό την καταπράυνση των συμπτωμάτων της δερματίτιδας χεριών μπορεί μερικές φορές να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Όσο πιο φυτικό και «φυσικό» είναι ένα τοπικό σκεύασμα τόσο αυξάνει η πιθανότητα να λειτουργήσει σαν αλλεργιογόνο σε περίπτωση απευθείας επαφής με το ερεθισμένο δέρμα.
• Δεν είναι όλες οι ενυδατικές κρέμες το ίδιο. Ιδανικότερές κρέμες για την προστασία των χεριών από τα συχνά πλυσίματα είναι οι λεγόμενες «κρέμες φραγμού». Μιλάμε για εξειδικευμένα φαρμακοτεχνικά προϊόντα με επουλωτικές καταπραϋντικές και αναπλαστικές ιδιότητες κατάλληλα για εκζεμα χεριων. Ρωτήστε τον δερματολόγο σας για τον τύπο και το είδος της κρέμας που ταιριάζει στο πρόβλημα.
• Σε περίπτωση που η δερματίτιδα χεριών έντονης κι επίμονης εικόνας η καταφυγή στη συμβουλή του δερματολόγου αποτελεί μονόδρομο.

το άρθρο δημοσιεύτηκε στο mediteam.gr

Το άρθρο Εκζεμα χεριων. Οδηγιες προστασιας εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

Τι είναι η αλλεργική δερματίτιδα;

Η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής είναι ένας τύπος αλλεργικής αντίδρασης του δέρματος. Μπορεί να την προκαλέσει η έκθεση σε κάποιο αλλεργιογόνο. Οι συχνότεροι παράγοντες που προκαλούν αλλεργική δερματίτιδα είναι:

• μέταλλα (νικέλιο, χρώμιο, ασήμι, χρυσός, ατσάλι)
• καλλυντικά
• κοσμήματα
• λάτεξ
• τροφές
• χημικά διαλυτικά, βαφές και χρώματα κτλ
• βαφές μαλλιών

Η αλλεργική δερματίτιδα είναι τοπική ή γενική. Επιπλέον έχει το χαρακτηριστικό να επιστρέφει κάθε φορά που το δέρμα μας έχει έκθεση στον συγκεκριμένο αλλεργικό παράγοντα. Και μάλιστα παρατηρούμε να φουντώνει και σε σημεία παλιότερης έκθεσης.

Τι είναι η ερεθιστική δερματίτιδα;  

Η ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής είναι ο πιο συχνός τύπος δερματίτιδας εξ επαφής. Τη δημιουργεί ο χρόνιος ερεθισμός του δέρματος. Οι περισσότερες ουσίες σε συνεχή επαφή με το δέρμα πυροδοτούν δερματίτιδα εξ επαφής. Οι συχνότερες αιτίες δερματίτιδας εξ επαφής είναι:

• καθαριστικά, απορρυπαντικά
• αντισηπτικά χεριών
• σαπούνι
• νερό
• οξέα
• αλκάλεα
• μπαχαρικά
• φαγητά
• υγρά μπαταριών, βαφές, χημικοί διαλύτες.

Η ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής είναι πολύ συχνή στο χώρο εργασίας.

Ποια είναι τα συμπτώματα της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής;

Στην περίπτωση της αλλεργικής δερματίτιδας τα συμπτώματα είναι ανάλογα με το βαθμό έκθεσης και την ένταση της αντίδρασης. Σε ήπιες περιπτώσεις βλέπουμε φαγούρα και κοκκινίλα. Εάν ο παράγοντας επιμένει βλέπουμε ξηροδερμία, τσιμπήματα, κάψιμο, πρήξιμο.Επίσης σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε μακρά έκθεση βλέπουμε ακόμη και  φουσκάλες και ορορόουσες ρωγμές και πληγές. Ακόμη όταν το πρόβλημα είναι χρόνιο παρατηρούμε προοδευτική πάχυνση του δέρματος, βαθιές ρωγμές, απολέπιση, σκούρο δέρμα και έντονη φαγούρα ή πόνο.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής;

Τα συμπτώματα τα καθορίζει το πόσο ερεθιστικός είναι ο παράγοντας που προκαλεί την δερματίτιδα. Έτσι, ήπιοι ερεθιστικοί παράγοντες όπως φαγητό, νερό, σαπούνι συνήθως προκαλούν ξηροδερμία ερυθρότητα, απολέπιση, ρωγμές. Επιπλέον, ισχυροί ερεθιστικοί παράγοντες όπως βαφές, απορρυπαντικά, καθαριστικά συνήθως προκαλούν φαγούρα, κάψιμο, αίσθημα τρυπήματος, ερυθρότητα και πρήξιμο.

Πως τίθεται η διάγνωση της δερματίτιδας εξ επαφής;

Η διάγνωση μπαίνει από το δερματολόγο με την εξέταση του δέρματος και την λήψη αναλυτικού ιατρικού ιστορικού. Πολλές φορές δεν είναι εύκολο να βρει κανείς εάν η δερματίτιδα είναι αλλεργική ή εάν την προκαλεί κάποιος ερεθιστικός παράγοντας. Αρκετές φορές συνυπάρχουν και οι δύο τύποι δερματίτιδας εξ΄ επαφής. Συχνά απαιτείται η λήψη διαγνωστικής βιοψίας από το πάσχον δέρμα.

Επιπλέον πολλές φορές χρειάζεται η βοήθεια ενός αλλεργιολόγου ο οποίος με τη βοήθεια ειδικών δοκιμασιών patch test θα βοηθήσει στην ανεύρεση του πιθανού αλλεργικού αιτίου.

Πως θεραπεύουμε τη δερματίτιδα εξ επαφής;

Καταρχήν για τη θεραπεία της δερματίτιδας εξ επαφής πρέπει να αποφεύγουμε τους παράγοντες που προκαλούν το εξάνθημα, είτε είναι αλλεργικοί είτε ερεθιστικοί.

Έτσι π.χ. σε περίπτωση ερεθιστικής δερματίτιδας από αντισηπτικά υγρά ή σαπούνια ή λόγω συχνών πλυσιμάτων πρέπει να περιορίζεται η έκθεση των χεριών στη διαβρωτική δράση των σαπουνιών ή του νερού. Όπου απαιτείται καθαριότητα (ιατρεία, επαγγέλματα υγειονομικού ενδιαφέροντος) πρέπει να αναζητούνται τρόποι προστασίας του δέρματος (όπως χρήση γαντιών με βαμβακερή επένδυση).

Το πόσο έντονο είναι το εξάνθημα καθορίζει και τη θεραπεία του. Συνήθως τα κυριότερα θεραπευτικά μέσα είναι:

• αντισταμινικά χάπια, για έλεγχο του κνησμού
• ενυδατικές κρέμες, κυρίως κρέμες αποκατάστασης δερματικού φραγμού
• ειδικά καθαριστικά φιλικά προς το δέρμα και το pH του
• επουλωτικές κρέμες, σε περίπτωση ρωγμών ή πληγών
• τοπικά αντιβιοτικά σκευάσματα σε περίπτωση επιμόλυνσης
• τοπικά κορτικοστεροειδή, για την καταστολή της οξείας δερματίτιδας
• τοπικοί αναστολείς καλσινευρίνης, σε πιο χρόνιες ή επίμονες περιπτώσεις
• συστηματικά κορτικοστεροειδή σε εκτεταμένες ή βαριές περιπτώσεις
• από του στόματος αντιβιοτικά σε βαριές επιμολύνσεις

Το θεραπευτικό πλάνο πάντα το καθορίζει ο θεράποντας δερματολόγος. Επίσης στις περιπτώσεις με αλλεργικό υπόβαθρο πολύτιμη είναι η συνδρομή του αλλεργιολόγου.

Το άρθρο Δερματίτιδα εξ επαφής εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

Ο καρκίνος δέρματος είναι μακράν ο συχνότερος τύπος καρκίνου που προσβάλλει τον άνθρωπο. Υπολογίζουμε ότι 1 στους 3 καρκίνους παγκοσμίως είναι δερματικός καρκίνος. Επίσης ένας αριθμός μεταξύ 2 και 3 εκατομμυρίων παγκοσμίως πάσχει από καρκίνο δέρματος.

-Σε ποιο γιατρό πρέπει να απευθυνθώ εάν υποπτευθώ ότι έχω δερματικό καρκίνο;

Ο γιατρός που κατά κανόνα έχει εκπαίδευση για τη διάγνωση ενός δερματικού καρκίνου είναι ο δερματολόγος. Ο δερματολόγος μπορεί μάλιστα να αντιμετωπίσει εντός του ιατρείου την συντριπτική πλειοψηφία των δερματικών καρκίνων. Ωστόσο μπορεί να χρειαστεί η συνεργασία κι άλλων ειδικοτήτων στη διάγνωση, τη θεραπεία και την παρακολούθηση ορισμένων περιστατικών. Καλό είναι πάντοτε οι διάφορες ειδικότητες να συνεργάζονται με γνώμονα το καλύτερο δυνατό για τον ασθενή. Οι κυριότερες ειδικότητες που δουλεύουν μαζί με το δερματολόγο είναι ο πλαστικός χειρουργός, ο ογκολόγος, ο ακτινοθεραπευτής, ο ακτινολόγος ή κι ο αιματολόγος (σε περίπτωση δερματικού λεμφώματος).

Ο καρκίνος δέρματος μπορεί επίσης να απαιτήσει την παροχή υπηρεσιών υγείας σε χώρους πέρα από το ιατρείο π.χ. νοσοκομείο.

-Πόσοι τύποι καρκίνου δέρματος υπάρχουν;

Υπάρχουν πολλοί τύποι καρκίνου του δέρματος, συχνοί και σπάνιοι. Οι κυριότεροι τύποι που απασχολούν περισσότερο τον πληθυσμό είναι οι εξής:

• Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα
• Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα
• Κακόηθες Μελάνωμα
• Σπογγοειδής Μυκητίαση

-Τί είναι το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα;

Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα ή βασικοκυτταρικό επιθηλίωμα είναι ο συχνότερος τύπος δερματικού καρκίνου. Το συγκεκριμένο καρκίνο δέρματος τον εμφανίζουν συνηθέστερα οι φωτοεκτεθειμένες περιοχές. Προσβάλλει κυρίως τις μεγαλύτερες ηλικίες, ωστόσο τον βλέπουμε με αυξανόμενη συχνότητα και σε νεότερους. Προχωράει κατά συνέχεια ιστού τόσο σε εύρος όσο και σε βάθος. Σπάνια δίνει μεταστάσεις. Η αφαίρεση ή η καταστροφή του ισοδυναμεί με ίαση.

-Τί είναι το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα;

Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα μπορεί να εμφανιστεί τόσο στο δέρμα όσο και στους βλεννογόνους. Ξεκινάει από την πλακώδη στοιβάδα της επιδερμίδας. Έχει σχέση με την έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία (ηλιοθεραπεία, σολάριουμ), την έκθεση σε ραδιενέργεια, την έκθεση σε χημικούς παράγοντες (βαρέα μέταλλα, πετρελαιοειδή, φυτοφάρμακα). Συχνότατα εμφανίζεται σε περιοχές με πολλές ακτινικές υπερκερατώσεις. Στα αρχικά στάδια παραμένει εντοπισμένο στο δέρμα και η αφαίρεσή του ισοδυναμεί με ίαση. Ωστόσο σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις συχνά δίνει περιοχικές ή απομακρυσμένες μεταστάσεις. Σε αυτή την περίπτωση έχει θέση η χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία.

-Τί είναι το μελάνωμα;

Το μελάνωμα αποτελεί την απειλητικότερη μορφή δερματικού καρκίνου για τον γενικό πληθυσμό. Το χαρακτηρίζει η εμφάνιση κακοήθων μελανινοκυττάρων σε έδαφος ελιάς ή ακόμη και σε καθαρό δέρμα. Σε αρχικό στάδιο μπορεί να είναι 100% ιάσιμο μέσω χειρουργικής αφαίρεσης. Σε προχωρημένα στάδια η αντιμετώπιση είναι πιο δύσκολη. Μέχρι και πριν λίγα χρόνια η πρόγνωση του προχωρημένου μελανώματος ήταν πολύ πτωχή. Ωστόσο οι εξελίξεις στην θεραπεία με την εισαγωγή νέων πρωτοκόλλων και μεθόδων έχουν βελτιώσει κατά πολύ την επιβίωση αυτών των ασθενών.

-Τί είναι η σπογγοειδής μυκητίαση;

Η σπογγοειδής μυκητίαση είναι ιδιαίτερη οντότητα καθώς μιλάμε για λέμφωμα με δερματική εντόπιση. Την χαρακτηρίζει η εμφάνιση και πολλαπλασιασμός άτυπων κυτταρικών πληθυσμών Τ λεμφοκυττάρων στην επιδερμίδα, τα βαθύτερα στρώματα του δέρματος (χόριο), το υποδόριο λίπος. Σε προχωρημένες περιπτώσεις προσβάλει το μυελό, τους λεμφαδένες, το συκώτι και τον σπλήνα. Σε μια τέτοια περίπτωση η συνεργασία δερματολόγου με αιματολόγο είναι απαραίτητη.

-Πόσο επιθετικός είναι ο καρκίνος στο δέρμα;

Το πόσο επιθετικός είναι ο καρκίνος του δέρματος το καθορίζει ο τύπος του. Ο συχνότερος τύπος δερματικού καρκίνου, το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα έχει πολύ χαμηλό ποσοστό απομακρυσμένων μεταστάσεων. Πιο επιθετικό είναι το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα ιδιαίτερα σε θέσεις εντόπισης όπως το χείλος, το αιδοίο ή η βάλανος. Το μελάνωμα είναι ιδιαιτέρως επιθετικός τύπος καρκίνου.

-Πως αντιμετωπίζουμε το δερματικό καρκίνο;

Τη θεραπεία στον καρκίνο του δέρματος την καθορίζει καταρχήν ο τύπος του καρκίνου. Έτσι π.χ. τα συχνότατα βασικοκυτταρικά καρκινώματα αντιμετωπίζονται στο ιατρείο με χειρουργική αφαίρεση ή κρυοθεραπεία. Πριν από την κρυοθεραπεία ίσως απαιτηθεί ιστολογική επιβεβαίωση με βιοψία δέρματος. Τα ακανθοκυτταρικά  σε μεγάλο ποσοστό τα αντιμετωπίζουμε εντός του ιατρείου και σπανιότερα κάνουμε κάτι εκτός της χειρουργικής αφαίρεσης όπως χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία. Η αντιμετώπιση του μελανώματος είναι συνήθως πιο σύνθετη και η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων είναι απαραίτητη.

Το άρθρο Καρκίνος δέρματος εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

-Που οφείλεται η εμφάνιση των ακτινικών υπερκερατώσεων;

Η κύρια αιτία εμφάνισης είναι η μακροχρόνια απροφύλακτη έκθεση των περιοχών του δέρματος που πάσχουν στην υπεριώδη ακτινοβολία. Το δέρμα μας είναι ένα όργανο με μεγάλη «μνήμη» που εκδηλώνει βλάβες εξαιτίας της αθροιστικής και πολύχρονης επιβλαβούς δράσης του ήλιου.

-Είναι η ακτινική υπερκεράτωση δερματικός καρκίνος;

Η ακτινική υπερκεράτωση σε παθολογοανατομικό επίπεδο είναι ένα υψηλής διαφοροποίησης ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα που δεν προχωρά πέρα από την επιδερμίδα.

Ωστόσο ο όρος καρκίνος είναι βαρύς για μια βλάβη που μπορεί να παραμείνει για πάρα πολλά χρόνια χωρίς χειροτέρευση. Συνεπώς με βάση την κλινική συμπεριφορά της ακτινικής κεράτωσης προτιμούμε να την θεωρούμε σαν προκαρκινική βλάβη.

Ουσιαστικά η εμφάνιση τέτοιων βλαβών είναι ένα καμπανάκι προειδοποίησης για τον ασθενή. Σημαίνει ότι το δέρμα έχει πλέον εξαντλήσει τις αντοχές του στην υπεριώδη ακτινοβολία και χρειάζεται προστασία, θεραπεία και παρακολούθηση.

-Πως θεραπεύονται οι ακτινικες υπερκερατωσεις;

Συνήθως αντιμετωπίζουμε τις ακτινικές υπερκερατώσεις  με συντηρητικές και επεμβατικές μεθόδους. Ωστόσο το θεραπευτικό πλάνο είναι μακρύ. Κι αυτό ιδιαίτερα σε περίπτωση που οι βλάβες είναι πολλές.

Τα κυριότερα συντηρητικά μέσα  είναι

• Τοπικά σκευάσματα με ρετινοειδή
• Τοπική εφαρμογή δικλοφενάκης
• Τοπική εφαρμογή ανοσοτροποποιητικών ουσιών (ιμικουιμόδη, ingenol mebutate, 5-FU)
• 5-ALA ή M-ALA για φωτοδυναμική θεραπεία με χρήση ειδικής λάμπας ή ηλιακού φωτός

Οι συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας είναι εξαιρετικά δημοφιλείς σε «θεραπείες πεδίου». Δηλαδή τις εφαρμόζουμε σε περιοχές που πάσχουν βαριά από πολλαπλές ακτινικες υπερκερατωσεις.

Τα κυριότερα επεμβατικά μέσα είναι

• Κρυοθεραπεία
• Δερμοαπόξεση
• Καυτηριασμός με λέιζερ διοξειδίου CO₂
• Καυτηριασμός με διαθερμοπηξία

Με τις επεμβατικές μεθόδους στοχεύουμε στην καταστροφή συγκεκριμένων βλαβών.

Συχνά ένας συνδυασμός επεμβατικών και συντηρητικών μεθόδων θεραπείας είναι απαραίτητος για να επιτύχουμε ένα καλό αποτέλεσμα.

-Πως θεραπεύουμε μια ακτινική υπερκεράτωση με κρυοθεραπεία;

Η κρυοθεραπεία είναι η πιο κοινή επεμβατική μέθοδος καταστροφής μιας τέτοιας βλάβης. Ο δερματολόγος κάνει εφαρμογή υγρού αζώτου πάνω στη βλάβη. Η θεραπεία είναι γρήγορη και δεν θέλει αναισθησία. Το αίσθημα κατά την εφαρμογή είναι ένα καλώς ανεκτό τσίμπημα. Αμέσως μετά από 24 ώρες στην περιοχή ένα ξερό κακάδι κάνει την εμφάνιση του. Φεύγει μόνο του μετά από λίγες μέρες. Το καινούργιο δέρμα είναι ροδαλό και χρειάζεται αντηλιακή προστασία.

Προτιμούμε να αποφεύγουμε κρυοθεραπεία τους θερινούς μήνες.

-Πόσο συχνά υποτροπιάζει μια ακτινική υπερκεράτωση;

Η ακτινική υπερκεράτωση είναι ιδιαίτερα «πεισματάρα» και ανθεκτική στην θεραπεία. Ο λόγος είναι ότι είναι πολύ δύσκολή η πλήρης καταστροφή όλων των μεταλλαγμένων από την υπεριώδη ακτινοβολία επιδερμιδικών κυττάρων. Για αυτό μακρά θεραπευτικά πλάνα με πολλές συνεδρίες καυτηριασμού και χρήση τοπικών αγωγών είναι απαραίτητα.

-Πόσο συχνά εξελίσσεται μια ακτινική υπερκεράτωση σε καρκίνο δέρματος;

Η πιθανότητα αλλαγής μιας ακτινικής υπερκεράτωσης σε ακανθοκυτταρικό καρκίνο δέρματος είναι μικρή. Ωστόσο συχνά περιοχές με πολλές και αθεράπευτες βλάβες εμφανίζουν συχνότερα δερματικό καρκίνο. Γι’ αυτό η τακτική παρακολούθηση και θεραπεία αυτών των βλαβών είναι απαραίτητη.

–Προφυλακτικά μέσα για ασθενείς με ακτινικες υπερκερατωσεις

Στους ασθενείς με ακτινικές υπερκερατώσεις είναι απαραίτητη η χρήση προφύλαξης από τον ήλιο. Συνιστάται η χρήση αντηλιακού με υψηλό δείκτη προστασίας (SPF>50). Επίσης όσοι δουλεύουν την ύπαιθρο πρέπει να χρησιμοποιούν καπέλο και ρούχα με μακριά μανίκια

Το άρθρο Ακτινικες Υπερκερατωσεις εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

Οι μικροοργανισμοί που προκαλούν κηρίο είναι κυρίως ο σταφυλόκοκκος και σπανιότερα ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α. Οι μικροοργανισμοί αυτοί μπορούν ακόμη και να υπάρχουν στην επιφάνεια του δέρματος χωρίς να δημιουργούν πρόβλημα. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν για κάποιο λόγο παύει να λειτουργεί σωστά η «ασπίδα» του δέρματος π.χ. λόγω ξηροδερμίας , τραύματος, τσιμπήματος ή πληγής. Τότε τα μικρόβια διεισδύουν μέσα στις στοιβάδες της επιδερμίδας. Ο πολλαπλασιασμός τους δημιουργεί μια επιφανειακή μόλυνση.

-Ποιες περιοχές του σώματος προσβάλει κυρίως το μολυσματικό κηρίο;

Το κηρίο μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο της επιφάνειας του δέρματος. Ωστόσο είναι πολύ πιο συχνό στο πρόσωπο και στα άκρα.

-Είναι το μολυσματικό κηρίο μεταδοτικό;

Ναι. Το μολυσματικό κηρίο είναι μεταδοτικό τόσο σε άλλα σημεία του σώματος (με αυτοενοφθαλμισμό μέσω ξυσίματος) όσο και σε άλλα άτομα που έρχονται σε επαφή με τις πλάκες.

-Ποια εποχή βλέπουμε συχνότερα το κηρίο;

Το μολυσματικό κηρίο μπορεί να εμφανιστεί όλες τις εποχές του χρόνου. Ωστόσο η συχνότητα του αυξάνεται κατακόρυφα το καλοκαίρι. Τόσο ο σταφυλόκοκκος όσο κι ο στρεπτόκοκκος αγαπάνε τη ζέστη και την υγρασία.

-Τι σχέση έχει η ατοπική δερματίτιδα με το κηρίο;

Η ατοπική δερματίτιδα εξ ορισμού χαρακτηρίζεται από μειωμένη αντίσταση της «ασπίδας» του δέρματος σε εξωτερικούς μολυσματικού παράγοντες όπως ο σταφυλόκοκκος. Έτσι τα παιδιά που πάσχουν από ατοπική δερματίτιδα κολλάνε ευκολότερα μολυσματικό κηρίο. Επίσης η εικόνα του κηρίου στο ατοπικό δέρμα συνήθως είναι πολύ πιο θορυβώδης με πολλές πλάκες σε διάφορα σημεία του σώματος και εντονότατη φαγούρα.

-Χρειάζεται ειδικός εργαστηριακός έλεγχος για το μολυσματικό κηρίο;

Στις περισσότερες των περιπτώσεων η διάγνωση είναι εύκολη στα μάτια ενός δερματολόγου. Μερικές φορές χρειάζεται η λήψη καλλιέργειας εξιδρώματος από μια βλάβη προς αποκλεισμό άλλων καταστάσεων που μπορεί να μοιάζουν με μολυσματικό κηρίο όπως π.χ. δερματοφυτία από μύκητες.

-Ποια είναι η θεραπεία;

Κυρίως η έκταση της μόλυνσης καθορίζει τη θεραπεία. Σε περιορισμένη βλάβη χορηγούμε μόνο τοπική αντιβιοτική αγωγή. Ωστόσο σε πολλαπλές ή εκτεταμένες βλάβες η από του στόματος αντιβίωση για αρκετές ημέρες είναι ο κανόνας. Καλό είναι ο ειδικός να καθορίζει τη διάρκεια της αγωγής.

Η μεταδοτικότητα των βλαβών πέφτει πολύ μετά το πρώτο 48ωρο της αγωγής. Ωστόσο πάντα προσέχουμε για όσο βλέπουμε πλάκες.

Πέρα από τη βασική αντιβιοτική θεραπεία μπορεί να δοθεί αντισταμινικό για τη φαγούρα, τοπικά ήπια αντισηπτικά διαλύματα για κομπρέσες ή πλύσιμο περιοχών του σώματος, ενυδατικές κρέμες σε περιπτώσεις συνυπάρχουσας ξηροδερμίας.

Οι πλάκες του κηρίου υποχωρούν κατά κανόνα χωρίς ουλές και μόνιμα σημάδια. Υπερχρωμίες ή υποχρωμίες του δέρματος στην περιοχή της μόλυνσης συνήθως πηγαίνουν καλύτερα σε διάστημα λίγων εβδομάδων.

Σε περίπτωση που μια πλάκα μείνει χωρίς θεραπεία, υποστρέφει αυτόματα σε περίπου 2-3 εβδομάδες. Αυτό φυσικά δεν εμποδίζει το μικρόβιο να μεταφερθεί σε γειτονική περιοχή του δέρματος και να δημιουργήσει νέα βλάβη…

Γι’ αυτό το λόγο η θεραπεία είναι απαραίτητη.

-Οδηγίες για άτομα με μολυσματικό κηρίο

• Αποφεύγουμε να σκαλίζουμε και να ξύνουμε τις βλάβες καθώς έτσι μεταδίδουμε κι αλλού τη μόλυνση
• Χρησιμοποιούμε δική μας πετσέτα
• Αποφεύγουμε τη χρήση σφουγγαριού στο πλύσιμο του σώματος
• Αποφεύγουμε την χρήσης ξυραφιού κοντά στη μολυσμένη επιφάνεια. Εάν υποπτευόμαστε πως ίσως η λεπίδα του ξυραφιού έχει επιμολυνθεί την αντικαθιστούμε
• Αποφεύγουμε την πισίνα και την παραλία ως και 48 ώρες μετά την έναρξη της αντιβιοτικής θεραπείας ή μέχρι να στεγνώσουν οι υγρές και ορορροούσες βλάβες
• Δεν ξαπλώνουμε σε ξαπλώστρες χωρίς τη δική μας πετσέτα
• Κόβουμε κοντά τα νύχια μας και προσέχουμε την υγιεινή τους
• Εάν πάσχουμε από ατοπική δερματίτιδα φροντίζουμε για την καλή ενυδάτωση του δέρματος με κατάλληλα προϊόντα
• Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενων επεισοδίων μολυσματικού κηρίου ενδοοικογενειακά πρέπει όλη η οικογένεια να αναζητεί δερματολογική συμβουλή. Μπορεί να χρειαστεί ακόμη κι αγωγή εκρίζωσης σταφυλόκοκκου από όλα τα μέλη της οικογένειας.

Το άρθρο Μολυσματικό Κηρίο εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

Τα θηλώματα ή ακροχορδώνες είναι κοινά καλοήθη μικρά δερματικά ογκίδια. Τα βλέπουμε στην επιφάνεια του δέρματος . Η ευρέως διαδεδομένη ονομασία τους είναι «κρεατοελιές». Έχουν σχήμα θολωτό ή πολυποειδές. Έχουν ένα μίσχο που κρατά την κυρίως βλάβη με την επιφάνεια του δέρματος. Είναι επιφανειακές βλάβες. Συνήθως είναι στο χρώμα του δέρματος ή και πιο σκούρα. Είναι σπανιότερα στην παιδική ηλικία και κάνουν την εμφάνιση τους προοδευτικά στις μεγαλύτερες ηλικίες. Τα βρίσκουμε σε άνδρες και γυναίκες.

Που εμφανίζονται τα θηλώματα;

Τα βλέπουμε κυρίως σε θέσεις τριβής του δέρματος με το δέρμα, όπως δερματικές πτυχές ή του δέρματος με αντικείμενα (γιακάδες, αλυσίδες κ.τ.λ.). Οι κυριότερες θέσεις εμφάνισης είναι ο λαιμός, οι μασχάλες, οι μηρογεννητικές πτυχές, οι περιοχές κάτω από το στήθος. Ωστόσο μπορούν να επεκταθούν και σε ελεύθερες επιφάνειες του σώματος.

Είναι τα θηλώματα επικίνδυνα;

Όχι. Είναι καλοηθέστατες δερματικές βλάβες. Έχουν μηδενική πιθανότητα εξαλλαγής σε κάτι κακό. Ωστόσο δημιουργούν αισθητικά αλλά και πρακτικά προβλήματα λόγω τριβής και τραυματισμών.

Ποιοι άλλοι παράγοντες ευνοούν την εμφάνιση θηλωμάτων;

Την εμφάνιση θηλωμάτων την ευνοούν μια σειρά συνθηκών  όπως η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, το μεγάλο σωματικό βάρος, η αύξηση τριγλυκεριδίων και χοληστερίνης, οι διαταραχές αντοχής στην ινσουλίνη, ο σακχαρώδης διαβήτης, η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση.

Ποια η σχέση των θηλωμάτων με τις μυρμηκιές;

Τα θηλώματα μερικές φορές μοιάζουν με μυρμηκιές ωστόσο στην ουσία διαφέρουν. Η μυρμηκιά είναι μεταδοτική ίωση. Την προκαλεί μια σειρά υποτύπων της οικογένειας των Ιών των Ανθρωπίνων Θηλωμάτων ( HPV). Τα θηλώματα δεν είναι μεταδοτικά. Ωστόσο εχουμέ βρει ιικούς υπότυπους  HPV 6 κι 11 σε πολύ μεγάλο ποσοστό στους ακροχόρδωνες. Ίσως επομένως να υπάρχει κάποια συμμετοχή των HPV ιών στο μηχανισμό δημιουργίας των ακροχορδώνων.

Πως θεραπεύουμε τα θηλώματα;

Η θεραπεία τους είναι η αφαίρεση των βλαβών με καυτηριασμό (διαθερμοπηξία, laser CO₂) ή shaving χειρουργική αφαίρεση (αποκοπή) του μίσχου τους. Ταω αφαιρούμε με εφαρμογή τοπικής αναισθησίας σε ενέσιμη μορφή ή μορφή κρέμας. Συνήθως δεν κάνουμε ιστολογική εξέταση των βλαβών. Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι άριστο.

Πρέπει να πούμε πως η προδιάθεση να βγάζει κάποιος θηλώματα δεν αλλάζει με την αφαίρεση των βλαβών. Συνεπώς στο μέλλον πιθανότατα να ξαναβγούν. Αλλά δεν θα είναι τα ίδια με αυτά που καυτηριάσαμε. Και οι νέες βλάβες θέλουν την ίδια αντιμετώπιση.

Το άρθρο Θηλώματα εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

Η λεύκη (vitiligo) είναι μια αρκετά συχνή δερματοπάθεια με ανοσολογικό υπόβαθρο. Το βασικό χαρακτηριστικό της είανι η αιφνίδια εμφάνιση λευκών αχρωμικών κηλίδων και πλακών στο δέρμα. Οι πλάκες αυτές δεν έχουν συμπτώματα και έχουν ξεκάθαρα όρια σε σχέση με το γύρω υγιές δέρμα.

Η πάθηση αυτή αρκετά συχνή με συχνότητα ως και 1% στο γενικό πληθυσμό. Προσβάλει τόσο παιδιά όσο και ενήλικες. Εμφανίζεται συχνότερα μεταξύ 10 και 30 ετών.

Που οφείλεται η λεύκη;

Υπάρχουν πολλά πράγματα που αγνοούμε ακόμη σχετικά με την παθογένεση της λεύκης. Είναι γεγονός ότι πίσω από την εμφάνισή της υπάρχει κάποιο ανοσολογικό υπόβαθρο. Για κάποιο λόγο κύτταρα άμυνας του οργανισμού κάνουν επίθεση και καταστρέφουν τα μελανινοκύτταρα. Τα μελανινοκύτταρα είναι τα κύτταρα που παράγουν τη μελανίνη. Η μελανίνη είναι η χρωστική που χαρίζει το χρώμα στο δέρμα μας. Άρα η καταστροφή των μελανινοκυττάρων έχει σαν αποτέλεσμα το προοδευτικό άσπρισμα του δέρματος στην πάσχουσα περιοχή που τελικά καταλήγει στο κλασικό απόλυτο λευκό της εγκατεστημένης λεύκης.

Έχουμε βρει αυξημένη συνύπαρξη της λεύκης με άλλες καταστάσεις όπως θυρεοειδοπάθειες, σακχαρώδης διαβήτης, γυροειδής αλωπεκία. Η κληρονομικότητα μάλλον ρόλο, και την προδιάθεση ελέγχει ένας συνδυασμός γονιδίων. Ενοχοποιητικός πυροδοτικός παράγοντας είναι και το stress.

Ποια ειναι η εικονα της λευκης;

Το βασικό χαρακτηριστικό της λεύκης είναι η εμφάνιση μικρών αχρωμικών κηλίδων. Αυτές προοδευτικά μεγαλώνουν σε πλάκες. Τις βλέπουμε σε οποιοδήποτε σημείο του δέρματος. Πιο συχνές θέσης εμφάνισης είναι τα βλέφαρα, η περιστοματική περιοχή, καθώς και οι γύρω από οπές του σώματος περιοχές, οι θηλές, ο αφαλός, τα γεννητικά όργανα, τα ακροδάχτυλα. Επίσης συχνά σημεία εμφάνισης είναι πιο εκτεθειμένα σε μικροτραυματισμούς όπως αγκώνες και γόνατα. Γενικά ο οποιoσδήποτε τραυματισμός (μηχανικός, χημικός, ακτινοβολία) μπορεί να πυροδοτήσει λεύκη σε έναν ασθενή (φαινόμενο Koebner).

Ανάλογα με την εντόπιση μιλάμε για εντοπισμένη (δερμοτομιακή), διάσπαρτη, ή καθολική νόσο.

Πως γίνεται η διάγνωση στη λεύκη;

Η διάγνωση είναι συνήθως κλινική και χωρίς ειδικές εξετάσεις. Όταν υπάρχει αμφιβολία αρκεί η επισκόπηση με λυχνία Wood μέσα σε σκοτεινό δωμάτιο. Πολύ σπάνια μπορεί να απαιτηθεί η πραγματοποίηση βιοψίας δέρματος.

Ποιες θεραπειες διαθετουμε για τη λευκη;

Οι θεραπείες που διαθέτουμε για τη λεύκη και έχουν βιβλιογραφική τεκμηρίωση είναι οι εξής:

• Τοπικά κορτικοειδή
• Τοπική αναστολείς καλσινευρίνης (πιμεκρόλιμους, τακρόλιμους)
• Φωτοθεραπεία κυρίως με NB-UVB ή και με excimer laser
• Τοπική φωτοχημειοθεραπεία PUVA
• Συστηματική φωτοχημειοθεραπεία PUVA με από του στόματος ψωραλένια
• Χρήση από του στόματος κορτικοειδών (για το «φρενάρισμα» ταχέως εξελισσόμενων περιπτώσεων)

Ανάλογα με την έκταση και την ταχύτητα εξέλιξης της λεύκης χρησιμοποιούμε και τα κατάλληλα θεραπευτικά μέσα. Γενικά ο συνδυασμός θεραπειών αποδίδει καλύτερα αποτελέσματα. Ωστόσο είναι γεγονός ότι η λεύκη σαν πάθηση είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Θα επιθυμούσαμε να διαθέτουμε περισσότερα όπλα για την αντιμετώπισή της.

Τελευταία ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα βλέπουμε από τη χρήση μιας κατηγορίας ρευματολογικών φαρμάκων τους αναστολείς JAK. Δείχνουν πως αποδίδουν καλύτερα σε συνδυασμό με φωτοθεραπεία. Αυτή την περίοδο «τρέχουν» έρευνες που σύντομα θα μας αποδώσουν αποτελέσματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτής της ελπιδοφόρας θεραπείας.

Οδηγιες φροντιδας στους ασθενεις με λευκη

Η λεύκη σαν πάθηση δε δημιουργεί απειλητικές συνθήκες για τη ζωή αλλά αποτελεί ένα πρόβλημα που επηρεάζει ιδιαίτερα την ψυχολογία και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Γι΄ αυτό εκτός της θεραπείας είναι χρήσιμη μια συνολική αντιμετώπιση. Πιο συγκεκριμένα:

• Απαιτείται χρήση αντηλιακών κατά τη μακρά έκθεση στον ήλιο ειδικά το καλοκαίρι. Το πάσχον δέρμα λόγω της απουσίας μελανίνης είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στην υπεριώδη ακτινοβολία κι εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο καρκινογένεσης
• Είναι δυνατή η ελεγχόμενη έκθεση των πασχουσών περιοχών στο φως του ήλιου για ορισμένα λεπτά της ώρας δίκην φωτοθεραπείας.
• Χρειάζεται συχνά ψυχολογική υποστήριξη ιδιαίτερα στις βαριές περιπτώσεις
• Είναι δυνατή η χρήση μέσων καμουφλάζ και μακιγιάζ για καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα
• Αποφυγή στενών ρούχων
• Μείωση σωματικού βάρους σε περιπτώσεις παχυσαρκίας. Μειώνει τους μικροτραυματισμούς λόγω τριβής δέρματος με δέρμα.
• Αποφυγή ερεθιστικών και τραυματικών θεραπειών όπως χημικό peeling, microneedling, fractional laser
• Είναι δυνατή η διενέργεια αποτρίχωσης με laser Αλεξανδρίτη. Ο κίνδυνος εμφάνισης βλαβών λεύκης είναι μεν υπαρκτός αλλά πολύ μικρότερος από όλες τις άλλες πιο τραυματικές μεθόδους αποτρίχωσης. Φυσικά μια διεξοδική ενημέρωση του ασθενούς από το δερματολόγο είναι απαραίτητη.

Το άρθρο Λεύκη. Βασικές γνώσεις εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

Τι προσέχουμε στη θεραπεια μυρμηγκιων

Η θεραπεία των μυρμηκιών είναι πάντα στόχος μας. Παράγοντες που λαμβάνουμε υπόψη στην επιλογή θεραπευτικής στρατηγικής είναι οι εξής:

• Ηλικία του ασθενούς
• Δυνατότητες συνεργασίας και συμμόρφωσης του ασθενούς
• Ανθεκτικότητα και διάρκεια ίωσης
• Θέση βλαβών
• Τρόπος ζωής-δραστηριότητες
• Άλλα συνοδά νοσήματα
• Έκθεση στον ήλιο μετά τη θεραπεία

Πάντοτε έχουμε στο μυαλό μας ότι οι μυρμηκιές είναι συνήθως ιδιαίτερα επίμονες και εμφανίζουν συχνά υποτροπές.

Στόχος της θεραπείας είναι η μείωση του ιικού φορτίου σε τέτοιο βαθμό ώστε ο ιός είτε να εξαλειφθεί είτε να περιχαρακωθεί από την άμυνα του οργανισμού και να μπει σε «λανθάνουσα» κατάσταση.

Θεραπεία μυρμηγκιων με τοπικα σκευασματα

Τα τοπικά καυστικά σκευάσματα έχουν εφαρμογή αυστηρά στη σκληρία της μυρμηκιάς. Είναι διαλύματα ή γέλες με κερατολυτική δράση. Απαιτούν σειρά εφαρμογών. Τα προτιμούμε σε πολύ μικρά παιδιά ή όταν δεν είναι επιθυμητή η επεμβατική προσέγγιση. Είναι συνήθως ανώδυνα αλλά μερικές φορές δημιουργούν άσχημα χημικά εγκαύματα σε περίπτωση κακής χρήσης. Καλό είναι να τα αποφεύγουμε σε μυρμηκιές προσώπου.

Θεραπεία μυρμηγκιων με ηλεκτροκαυτηριασμo

Ο ηλεκτροκαυτηριασμός ή διαθερμοπηξία είναι επεμβατική μέθοδος. Προκαλεί ιστική καταστροφή της βλάβης. Η τοπική αναισθησία πριν την εφαρμογή είναι υποχρεωτική. Τη βλάβη την καίμε με  τη βοήθεια υψίσυχνων ραδιοσυχνοτήτων (κι όχι με ηλεκτρικό ρεύμα όπως θεωρούν πολλοί). Η βλάβη εξαχνώνεται και στη θέση της δημιουργείται έλλειμμα που επουλώνεται εντός των επόμενων ημερών.  Εφαρμόζουμε περιποίηση τύπου τραύματος τις επόμενες ημέρες.

Είναι ιδανική μέθοδος για μυρμηκιές που δεν βρίσκονται σε περιοχές πίεσης. Απαιτεί μικρότερο αριθμό συνεδριών και συνήθως μια συνεδρία αρκεί. Μειονέκτημα είναι ο μακρός χρόνος αποθεραπείας, η αποχή από δραστηριότητες και ο κίνδυνος ουλώδους επούλωσης.

Θεραπεία μυρμηγκιων με καυτηριασμο με laser διοξειδιου του ανθρακα

Ο καυτηριασμός με CO2 laser έχει πολλές ομοιότητες με τον ηλεκτροκαυτηριασμό. Κι εδώ εφαρμόζουμε τοπική αναισθησία πριν την πράξη. H ακτίνα λέιζερ προκαλεί εξάχνωση του στόχου και αφήνει έλλειμμα ιστού. Το laser CO2 καίει με μεγαλύτερη ακρίβεια αλλά είναι λιγότερο αποτελεσματικό σε πολύ ξερές βλάβες. Επίσης είναι καλό για βλάβες σε περιοχές που δεν υπάρχει πίεση. Εφαρμόζουμε παρόμοια αποθεραπεία και φροντίδα με τον ηλεκτροκαυτηριασμό.

Θεραπεία μυρμηκιων με κρυοθεραπεια

Η κρυοθεραπεία είναι δημοφιλής επεμβατική μέθοδος θεραπείας μυρμηκιών. Είναι καυτηριασμός με ψύξη σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Συνήθως δεν εφαρμόζουμε τοπική αναισθησία. Το συγκριτικό πλεονέκτημα της μεθόδου είναι ότι εκτός από ιστική καταστροφή «χτυπάει» την ίωση και από άλλα δύο μονοπάτια: της απόφραξης των αγγείων που «ταΐζουν» τη μυρμηκιά και της ανοσιακής διέγερσης κατά του ιού. Ο συνδυασμένος αυτός τρόπος δράσης ευθύνεται και για την (επιθυμητή) έντονη αντίδραση του δέρματος στη θεραπεία. Το δέρμα εμφανίζει αμέσως μετά τη θεραπεία γκρι χρώμα και πονάει. Μετά από 1-2 24ωρα κάνει την εμφάνιση της και  φουσκάλα πλήρης υγρού. Η ένταση της αντίδρασης καθορίζει την αποθεραπεία. Δίνουμε οδηγίες για περιποίηση με τοπική αντιβιοτική αγωγή.

Σε περιπτώσεις έντονης αντίδρασης χορηγούμε και από του στόματος αντιβίωση για λίγες μέρες. Η κρυοθεραπεία είναι σαφώς πιο προτιμητέα από τον ηλεκτροκαυτηριασμό για μυρμηκιές πέλματος και σε πολύ «σκληρές» βλάβες. Συνήθως απαιτούνται περισσότερες από μία συνεδρίες. Η σύσταση είναι για ολιγοήμερη αποχή από δραστηριότητες μετά την εφαρμογή. Δείτε εδώ πως γίνεται η κρυοθεραπεία μυρμηκιάς.

Θεραπεια μυρμηγκιων με χειρουργικη αφαίρεση

Η χειρουργική αφαίρεση των μυρμηγκιών αποτελεί ειδική περίπτωση θεραπείας. Τη χρησιμοποιούμε  μόνο για μυρμηκιές σε πολύ ειδικές θέσεις που κάνουν δυσχερή άλλον θεραπευτικό χειρισμό. Έχει όλα τα μειονεκτήματα της χειρουργικής αφαίρεσης, δηλαδή μετεγχειρητικό πόνο, κίνδυνο ουλώδους επούλωσης, ειδική περιποίηση μέχρι την κοπή των ραμμάτων αλλά και μετά. Ωστόσο το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο κίνδυνος επιμόλυνσης της ίδιας της τομής από τον ιό. Δηλαδή να διασκορπιστεί μικροσκοπικά ο ιός κατά τη διαδικασία της αφαίρεσης και να επιμολύνει τα χειρουργικά όρια. Έτσι μετά όχι μόνο δεν θα έχουμε θεραπεία της προυπάρχουσας μυρμηκιάς, αλλά και εμφάνιση νέας με μέγεθος μεγαλύτερο καθώς θα καταλαμβάνει όλο το μήκος της τομής!

Θεραπεια μυρμηγκιων με pulse–dye laser

Το Pulse-dye laser είναι laser θεραπείας αγγειακών βλαβών. Στοχεύει στο να φράξει τα μικροσκοπικά αγγεία που «ταΐζουν» τη μυρμηγκιά χωρίς να βλάψει τους γειτονικούς ιστούς που περιβάλλουν τη βλάβη. Δεν προκαλεί ιστική καταστροφή αλλά αυτόματο «μάζεμα» της μυρμηκιάς εντός λίγων ημερών.  Δηλαδή η μυρμηκιά ‘’μαζεύει’’ από μόνη της μέσα σε λίγες ημέρες. Φεύγει χωρίς πληγές και φουσκάλες που βλέπει κανείς συνήθως μετά από καυτηριασμούς ή κρυοθεραπείες. Τοπική περιποίηση και αντιβιοτική αγωγή δεν είναι απαραίτητη. Προτιμάμε σε περιπτώσεις που επιθυμούμε άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες (εργασία, αθλητισμός) χωρίς αποθεραπεία ή σε περίπτωση ύπαρξης προβλημάτων υγείας που μας αποτρέπουν από άλλες επεμβατικές μεθόδους (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης). Δείτε εδώ πως γίνεται θεραπεία πολλαπλών μυρμηκιών με laser.

Το άρθρο Θεραπεια μυρμηγκιων εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.

-Στην ονυχομυκητιαση αιτια ειναι ο τροπος ζωης!

Στην ονυχομυκητιαση αιτια μπορεί να είναι παράγοντες που έχουν  άμεση σχέση με τον σύγχρονο τρόπο ζωής και συμπεριφοράς στα πόδια μας:

Τα κλειστά υποδήματα. Είναι παραδεκτό πως τα κλειστά υποδήματα και στη συνακόλουθη έντονη εφίδρωση των ποδιών σε αυτά έχουν πυροδοτήσει την αύξηση των περιστατικών ονυχομυκητίασης των ποδιών στο δυτικό κόσμο τα τελευταία χρόνια.

Χρήση καλτσών από ακατάλληλο ύφασμα. Οι μάλλινες και οι συνθετικές κάλτσες συνήθως προκαλούν περισσότερη εφίδρωση στα πόδια. Ταυτόχρονα απορροφούν λιγότερο ιδρώτα σε σχέση με τις βαμβακερές. Αυξάνουν έτσι τις πιθανότητες εμφάνισης μυκήτων

Έκθεση χεριών ή ποδιών σε έντονο περιβάλλον υγρασίας. Το νερό είναι άκρως διαβρωτικό για τα νύχια και ευνοεί τη διείσδυση μυκήτων

αλλοι παραγοντες που ευνοουν την ονυχομυκητιαση

Μη αποστειρωμένα ή ακάθαρτα εργαλεία περιποίησης νυχιών

Το ξυπόλυτο περπάτημα σε κοινόχρηστες και πιθανόν μολυσμένες επιφάνειες (π.χ. πλακάκια πισίνας)

Τραυματισμοί νυχιών. Οι συνεχείς τραυματισμοί λόγω ορθοστασίας, εργασίας, βάδισης, τρεξίματος, προκαλούν ξεκόλλημα του νυχιού από το «κρεβάτι» του, την κοίτη. Έτσι πλέον έχουμε ένα «σπήλαιο» ανάμεσα στο νύχι και την κοίτη κατάλληλο για διείσδυση και πολλαπλασιασμό των μυκήτων.

-Στην ονυχομυκητιαση  μπορει να φταινε αλλες παθησεις!

Η  ονυχομυκητίαση προσβάλλει πιο συχνά άτομα που έχουν ιστορικό άλλων παθήσεων. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν νοσήματα τα οποία ευνοούν τον εποικισμό τους γύρω δέρματος και των νυχιών με μύκητες  όπως η βαριά φλεβική ανεπάρκεια ή ο σακχαρώδης διαβήτης. Κι αυτό γιατί έχουμε διαταραχή της τοπικής άμυνας του οργανισμού που επιτρέπει τη διείσδυση των «εισβολέων». Άλλα νοσήματα όπως η ψωρίαση ή το βαρύ έκζεμα μπορεί να καταστρέφουν τα νύχια και να ευνοούν την επιμόλυνση από μύκητες. Υπάρχουν και οι περιπτώσεις καταστροφής των νυχιών από μια φαρμακευτική αγωγή (π.χ. χημειοθεραπεία), πράγμα του τα καθιστά ευάλωτα στην προσβολή από μύκητες.

-Στην ονυχομυκητιαση αιτια ισως ειναι η κληρονομικοτητα!

Κάποια άτομα έχουν την τάση να εμφανίζουν μύκητες στα νύχια ευκολότερα από άλλους. Σε αυτούς μάλιστα η υποτροπή μετά από θεραπεία είναι και πιο συχνή. Έχουμε ακούσει από ειδικούς για αυξημένη συχνότητα εμφάνισης μυκήτων νυχιών στα άτομα της ίδιας οικογένειας. Το ιστορικό ατόμων με επίμονες ονυχομυκητιάσεις δείχνει ότι και οι γονείς τους είχαν το ίδιο πρόβλημα. Συνεπώς το ερώτημα για κληρονομική προδιάθεση στην εμφάνιση μυκήτων στα νύχια είναι λογικό. Ωστόσο σε αυτή την παρατήρηση ο αντίλογος είναι ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων μιλάμε για υποκειμενική παρατήρηση μάλλον παρά για αντικειμενικό δεδομένο.

-Στην ονυχομυκητιαση μπορει να ειναι υπευθυνη η υπερβολικη καθαριοτητα!

Εδώ μιλάμε για ένα φαινομενικά παράδοξο που όμως έχει σαφή εξήγηση. Πολλοί χρησιμοποιούν βαριά αντισηπτικά για προστασία του δέρματος από μικρόβια και μύκητες. Με αυτό τον τρόπο καταστρέφουν την ισορροπία στη φυσιολογική μικροχλωρίδα του δέρματος ανάμεσα στα δάκτυλα των παλαμών και των πελμάτων. Η μικροχλωρίδα αποτελεί μια φυσική άμυνα του δέρματος ενάντια σε ξένους εισβολείς. Η διαταραχή της σύνθεσής της αδυνατίζει την άμυνα του δέρματος και επιτρέπει τον εποικισμό του δέρματος των μεσοδακτυλίων από μύκητες. Η προσβολή των νυχιών μετά είναι πολύ πιο εύκολη.

-Ποιος είναι ο μηχανισμός εμφάνισης μυκήτων;

Άσχετα με την αιτία υπάρχει μια τριάδα απαραίτητων συνθηκών που ισχύουν για την εμφάνιση μυκήτων. Μιλάμε για το τρίπτυχο μικροτραυματισμός -ζέστη-υγρασία. Ο μικροτραυματισμός δηλαδή η αόρατη στο γυμνό μάτι διαταραχή της ακεραιότητας της κερατίνης στοιβάδας του νυχιού αποτελεί την πύλη εισόδου του μύκητα. Για να ευδοκιμήσει όμως στο νέο του περιβάλλον ο μύκητας θέλει να έχει το κατάλληλο ζεστό και υγρό περιβάλλον για να πολλαπλασιαστεί. Στην ουσία μιλάμε για μια «καλλιέργεια» του παθογόνου μύκητα που τρώει τα δομικά συστατικά του νυχιού. Ο πολλαπλασιασμός του μύκητα είναι αργός και προχωράει αντίθετα από τη φορά ανάπτυξης του νυχιού.

-Ποια ειναι η εικονα των μυκητων στα νυχια με γυμνο ματι;

Το βασικό χαρακτηριστικό που πρέπει να κάνει έναν ασθενή να υποψιαστεί ότι μπορεί να έχει μύκητες στα νύχια είναι το εξής: οι αλλαγές στο νύχι γίνονται σιγά σιγά. Απότομες αλλαγές κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι μύκητες και η αιτία πρέπει να αναζητηθεί αλλού. Η βασική εικόνα είναι η αλλαγή του χρώματος σε κάποιο σημείο. Το χρώμα μπορεί να είναι λευκό, κίτρινο, πράσινο ή καφέ. Μια άλλη αλλαγή είναι η υπωνύχια υπερκεράτωση, δηλαδή το σήκωμα του νυχιού από αντιδραστική υπερπαραγωγή κερατινοκυττάρων. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να έχουμε καταστροφή του νυχιού (ονυχόλυση) ή και παραμόρφωση του νυχιού. Όμως κι αυτές τις  αλλαγές δεν τις βλέπουμε μόνο στην ονυχομυκητίαση, μα και σε άλλες παθήσεις. Συνεπώς μόνο ο δερματολόγος μπορεί να βάλει την οριστική διάγνωση .

Το άρθρο Ονυχομυκητιαση-Αιτια εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολoγικό Ιατρείο Άστρους.